Sakineh Parvaneh, a political prisoner who was recently transferred from Evin Prison to Quchan Prison, has been on a hunger strike since October 31st, 2020.  On the eighth day of Ms. Parvaneh’s hunger strike, she reportedly sewed her lips together in protest and was then transferred to solitary confinement.

According to the Campaign for the Defense of Political and Civil Prisoners, yesterday, November 9, 2009, Sakineh Parvaneh, a political prisoner in Quchan Prison, who was on a hunger strike, sewed her lips together in protest.

It is said that the authorities of Quchan Prison transferred Ms. Parvaneh to solitary confinement yesterday November 8th, 2020.

Since October 31st, 2020, Sakineh Parvaneh has been on a hunger strike, protesting the possibility of her deportation to Isfahan Prison and her continued detention.

It is reported that Ms. Parvaneh was transferred from Evin Prison to Quchan Prison on October 27, and after two days of interrogation in the Revolutionary Guards Detention Center in this city, she was transferred to court. In court, however, the judge in the case said that there was a possibility of her deportation to Isfahan prison, which Ms. Sakineh Parvaneh had started her hunger strike in protest.

The Kurdish political prisoner, who had previously been sentenced by Branch 26 of the Islamic Revolutionary Tribunal of Tehran to 5 years in prison and 2 years ban from membership in political groups and communities, in a new case, was sentenced to 2 years in prison in July 2020.

Ms. Parvaneh had previously been transferred from Evin Prison to a solitary confinement cell in Qarchak Prison in March 2020 because of what officials at Evin Prison had described as “writing slogans in prison.”

In her new case, Ms. Parvaneh was charged with “disturbance in prison.”

The 29-year-old political prisoner had previously been transferred from Evin Prison to a solitary confinement cell in Qarchak Prison in March for painting the Kurdish flag and writing slogans in the prison. She was handcuffed and feet cuffed and was severely beaten by prison officials during the transfer. She was also held in solitary confinement in this prison for four days in handcuffs and feet cuffed and then transferred to Aminabad Psychiatric Hospital in Tehran.

While the Kurdish political prisoner was transferred from Qarchak Prison in Varamin to the quarantine ward of Evin Prison on Saturday, July 4th, 2020, the sign of bruises and beatings on her body were revealed.

Earlier, Sakineh Parvaneh, wrote in an open letter about how she was detained: “I, Sakineh Parvaneh was arrested by security forces in the early fall of 12019 under the pretext of visiting my family and was arrested in the Iraqi city of Sulaymaniyah. During my arrest, I was severely beaten, and my toenails were broken. I was transferred to the Iranian-Iraqi border, where the security forces asked me to express my disgust in a manuscript from a number of Kurdish opposition parties and to sign it and write that I had voluntarily surrendered to the Iranian forces. Unrealistic demands that I did not accept, and they faced my resistance. But they wrote a note and forcibly took my fingerprint and signed it. After that, I was detained for a week in a detention center in Marivan and 3 days in Sanandaj, until I was finally transferred to the IRGC Intelligence Detention Center, Ward 2A of Evin Prison. For some time, I was interrogated by Ministry of Intelligence agents in Detention Center 209 and held in solitary confinement. I was detained in solidarity confinement until I was finally transferred to the women’s ward of Evin Prison in March 2010.”

روز چهارشنبه ۲۱ آبان‌ ماه، سه شهروند از اهالی شهرستان مریوان بدون ارائه حکم قضایی توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند.

به نقل از کردپا، روز چهارشنبه ۲۱ آبان‌ ماه ۹۹، سه شهروند از اهالی شهرستان مریوان بدون ارائه حکم قضایی توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند.

بر اساس این گزارش هویت این شهروندان “صلاح پورکیوان” ٢۴ ساله فرزند احمد، “آراس قادری” ٢٢ ساله فرزند کاوه و “محسن رسائی” ٢٠ ساله فرزند احمد” اهل روستای “سردوش” مریوان عنوان شده است.

در این گزارش به نقل از یک منبع مطلع امده است: “نیروهای امنیتی بدون ارائه حکم قضایی این سه شهروند را بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل کردند و تاکنون پیگیری‌های خانواده این سه شهروند جهت اطلاع از سرنوشت آنان بی‌نتیجه بوده است”.

تا لحظه انتشار این خبر، از دلیل بازداشت، محل نگهداری و اتهامات مطروحه علیه این سه شهروند اطلاعی در دسترس نیست.

روز سه‌شنبه ۶ آبان‌ماه نیز یک شهروند دیگر از اهالی روستای “سردوش” به نام “عطا فتاحی” ٢۴ ساله فرزند محمد، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

اعتراضات کارگران راه آهن در نقاط مختلف کشور، به دنبال فرصت سه روزه‌ای که به کارفرمایان پیمانکاری داده شده بود، از روز ۲۱ آبان ماه ۱۳۹۹ با تجمع کارگران از سر گرفته شد.

کارگران ثابت و رسمی تراورس خراسان، براساس فراخوانی که روز ۲۰ آبان ماه نیز در شبکه‌های اجتماعی منتشر کرده بودند، صبح روز چهارشنبه ۲۱ آبان ماه مقابل دادستانی مشهد تجمع اعتراضی خود را برگزار نمودند.

کارگران راه‌آهن تراورس ناحیه خراسان نسبت به عدم دریافت حقوق و مزایا، تجمیع کارگران، بن ماه رمضان و نداشتن امنیت شغلی اعتراض دارند. 

به گزارش منابع کارگری، کارگران راه‌آهن زاگرس نیز روز ۲۱ آبان ماه، به دلیل وضعیت بد معیشتی و حقوقی و رای دادگاه به نفع «گروه امیرمنصور آریا»، دست از کار کشیده و اعتصاب کردند. به گفته کارگران، رای صادر شده از سوی هیات داوری که ابلاغ شد، تنها بحث حساب و کتاب‌های دفتری بین سازمان خصوصی‌سازی و گروه بوده، در صورتی که مشکل اصلی، وضعیت بد معیشتی و موقعیت بی‌سر و سامان پرسنل است که در رای صادره نسبت به آن بی‌توجهی شده است.

کارگران راه‌آهن دو منطقه کرج و شمال‌شرق نیز از صبح روز ۲۱ آبان ماه ۱۳۹۹ اعتصاب خود را آغاز کرده‌اند. این کارگران که در بخش تراورس مشغول به کار هستند، نسبت به وضعیت معیشتی و حقوقی معترض هستند؛ علاوه بر این، نسبت به دزدی توسط مدیرعامل شرکت اعتراض دارند.

به گفته کارگران راه‌آهن کرج، خراب‌کاری که امیرمنصور آریا در شرکت تراورس به وجود آورده است بی‌سابقه است و هم اکنون نیز این شرکت در حال قطع درختان کارخانجات اندیمشک و به فروش رساندن آنها می‌باشد که یک دزدی آشکار در روز روشن است و هیچ قانونی، حتی قوه قضاییه هم نمی‌تواند مانع کار آنها شود.

کارگران شرکت تراورس در ورامین هم دوشنبه ۱۹آبان ۱۳۹۹در اعتراض به عدم پرداخت دستمزدهای معوقه و نداشتن امنیت شغلی و معیشتی دست از کار کشیده و در محل کار خود دست به تجمع زدند. آنها با تجمع و مسدود کردن مسیر حرکت قطار، خواستار پرداخت ۴ ماه دستمزد معوق و سایر مزایای کاری خود شدند. این کارگران خواستار حذف شرکت‌های پیمانکاری در راه‌آهن هستند. آنها می گویند: «تاخیر شرکتهای پیمانکاری در ارائه لباس و کفش ایمنی به کارگران از دیگر مشکلات کارگران راه‌آهن به ویژه در ناحیه ورامین  است. 

کارگران خطوط ابنیه فنی راه آهن سراسر کشور با انتشار نامه های جداگانه در شبکه های اجتماعی، ضمن افشای زدوبند شرکت تراورس با قوه قضائیه فراخوان به برپایی تجمع مقابل قوه قضائیه داده اند. آنها روز ۲۱ آبان  به مقامات شرکت اخطار داده‌اند که اگر تا اول ماه، حقوق کامل آنها پرداخت نشود، دست به اعتصاب خواهند زد. آنها با صدور فراخوانی دعوت به اعتصاب نموده و خواستار افزایش حقوق و مزایا و مساله تجمیع کارگران شده‌اند.

کارگران تراورس ورامین تهدید کرده اند: «در صورت عدم واریز حقوق کامل و بیمه، دیگر نه جلوی قطار را می‌گیریم و نه تجمع اعتراضی برگزار می‌کنیم. بلکه راهدار، راهبان و کارگران در خانه مانده و به سر کار نمی‌آییم تا آقایان خودشان تردد قطار را کنترل و مسائل آن را حل و فصل نمایند.»

مزایای اجرای طرح تجمیع قراردادها چیست؟

کارگران نگهداری خط و ابنیه فنی راه‌آهن از سال ۹۵ که «طرح تجمیع قراردادها» در حوزه سیر و حرکت راه‌آهن به اجرا درآمد، در انتظار اجرای طرح هستند. وظیفه اصلی این کارگران نگهداری از کیلومترها ریل راه‌آهن است که در چهار فصل سال و شرایط آب و هوایی مختلف، نقص‌های ریل را بر طرف می‌کنند. آنها در مسیرهای شنی و بیابانی کار می‌کنند. شرکت راه‌آهن جمهوری اسلامی ایران طرح تجمیع قراردادها را برای اغلب شرکت‌های راه‌آهن کشور اجرا کرده اما هنوز این طرح برای کارگران نگهداری خط و ابنیه فنی راه‌آهن اجرا نشده است.

«پرداخت همزمان حقوق و مزایای پرسنل سیر و حرکتی در تمامی نواحی»، «شفاف‌سازی هزینه‌ها» و «کاهش سود پیمانکار»، «کاهش هزینه‌های راه‌آهن»، «کاهش حجم کار تدارکات به لحاظ انجام تشریفات مناقصه» از مزایای طرح تجمیع قراردادها است.

کارگران نگهداری خط و ابنیه فنی راه‌آهن می‌گویند: «در مراسم روز کارگر سال ۱۳۹۸، به کارکنان شرکتی اداره کل نیروی کشش، قول پیگیری تجمیع شدن داده شد اما، محقق نشد. درحالی که پرسنل شرکت‌های زیرنظر اداره کل علائم و ارتباطات (شرکت‌های پیمانکار تعمیرات و نگهداری بی سیم وatc و…) هم تجمیع شدند، ولی خبری از تجمیع پرسنل فنی تعمیرات لکوموتیوِ نیروی کشش و نواحی نشد.

از مشکلاتی که در پی عدم اجرای طرح تجمیع در پرسنل راه‌آهن به وجود آمده، «پرداخت با تاخیر و طی چند قسط حقوق و مزایا» است. موضوعی که موجب مشکلات معیشتی برای کارگران شده است. کارگران معتقدند اجرای طرح تجمیع قراردادها و حذف پیمانکاری‌ها که از خواسته‌های پرسنل راه‌آهن است، می‌تواند زندگی آنها را متحول کند.

اولین بار در سال ۹۵ موضوع اجرای طرح تجمیع قراردادها در راه‌آهن کشور مطرح شد. در آن زمان حسین عاشوری معاون بهره‌برداری و سیر و حرکت راه‌آهن با اعلام خبر اجرای طرح تجمیع قراردادها در راه‌آهن گفته بود: «پیشنهاد یکپارچه‌سازی قراردادهای پرسنل سیر و حرکتی از سوی این معاونت از دو سال پیش مطرح و پیگیری شد تا، براساس آن تمامی قراردادها در ۳ قرارداد لکوموتیوران‌ها (۱۱۰۰ نفر)؛ امور ترافیک (مسئول و متصدی)؛ شماره‌بردار و نگهبان ایستگاه‌های تحت فرمان (۱۰۱۴ نفر)؛ سوزنبان، امور مانور(مانورچی و سرمانورچی) و رئیس قطار (۱۹۴۷ نفر) ساماندهی شود.»

به این ترتیب افزایش نیروی انسانی شرکتی در مشاغل عملیاتی سیر وحرکت و ضرورت ساماندهی و مدیریت نیروی انسانی و پیاده‌سازی نظام پرداخت مناسب، باعث میشد ۱۸ قرارداد سیر و حرکتی مناطق راه‌آهن در قالب ۳ قرارداد تجمیع ‌شود اما این طرح به درستی اجرا نشد و با گذشت چهار سال همچنان کارگران با مشکلات فراوانی مواجه هستند.

ماهها اعتراض به فساد و معوقات مزدی

اعتراض کارگران راه آهن به دلیل فساد در مدیریت و معوقات مزدی ماه‌ها است ادامه دارد، اما تاکنون مشکلات آنها پیگیری و برطرف نشده و در وضعیت سختی مشغول به کار هستند. یکی از کارگران ابنیه فنی تراورس می گوید: «جدا از مشکلاتی که در پرداخت مزدی وجود دارد، کارگران با مشکل بیمه تکمیلی هم مواجه هستند. با وجود آن که کارفرما همه کارگران را تحت پوشش بیمه تکمیلی قرار داده است و هر ماه مبالغی از حقوق کارگران بابت بیمه تکمیلی کسر می‌شود اما کارگران از خدمات بیمه تکمیلی به دلیل آن‌چه واریز نشدن حق بیمه تکمیلی به حساب شرکت بیمه‌گر عنوان می‌شود، بهره‌مند نیستند.»

به گفته او، «خصوصی‌سازی‌ بدون کارشناسی» در سال‌های اخیر مشکلات زیادی برای صنعت ریلی، از جمله در بخش نگه‌داری از خطوط راه‌آهن به وجود آورده است و موفق‌ترین واحدهای تولیدی کشور بعد از واگذاری، با ورشکستگی و مشکلات مالی مواجه شده‌اند که دامنه این مشکلات به مسایل اجتماعی هم کشیده شده است.

شرکت تراورس یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های اقماری را‌ه‌آهن است که با حدود هفت هزار نیروی کار، در زمینه تولید تراورس و خدمات فنی مهندسی در نواحی مختلف ریلی کشور فعالیت دارد. این شرکت تا پیش از واگذاری مجدد توسط قوه قضاییه به بخش خصوصی، در مالکیت «گروه سرمایه گذاری امیرمنصور آریا» (مه‌آفرید خسروی) بود.

روز سه شنبه ۲۰ آبان، امیر طاهریان، زندانی سیاسی اهل شهرستان پیرانشهر از زندان نقده آزاد شد. او پس از سپری کردن بیش از ۳ سال از دوران حبس خود، هشت ماه گذشته را پس از اعزام به مرخصی بصورت “زندان باز” گذرانده بود. همچنین دیروز چهارشنبه ۲۱ آبان، یک شهروند به نام امید عباسی، از اهالی روستای “آگریقاش” از توابع مهاباد، با تودیع قرار وثیقه، از زندان این شهرستان آزاد شد. وی تیرماه سال جاری توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود.

به نقل از کردپا، روز سه شنبه ۲۰ آبان ۱۳۹۹، سید امیر طاهریان، شهروند اهل شهرستان پیرانشهر، به صورت مشروط از زندان آزاد شد.

وی در تاریخ ۲۶ اسفند ٩۵ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مدت یکماه در بازداشتگاه اطلاعات سپاه در ارومیه تحت بازجویی بوده و سپس به زندان نقده منتقل شده بود.

سید امیر طاهریان سال ٩۶ از سوی دادگاه انقلاب مهاباد به ریاست قاضی “غلامی” به اتهام “عضویت در یکی از گروه های مخالف نظام” به پنج سال و شش ماه حبس تعزیری محکوم شده بود.

آقای طاهریان پس از ٣٨ ماه حبس تعزیری در زندان نقده برای اولین بار به مرخصی اعزام و ۸ ماه گذشته را به صورت “زندان باز” در حال گذراندن دوران محکومیت خود بود.

در خبری دیگر؛ روز چهارشنبه ۲۱ آبان ۱۳۹۹، یک شهروند به نام امید عباسی، از اهالی روستای “آگریقاش” از توابع مهاباد، با تودیع قرار وثیقه و یه صورت موقت، از زندان این شهرستان آزاد شد.

وی پس از اتمام مراحل بازجویی در بازداشتگاه‌های امنیتی در مهاباد به زندان این شهر منتقل شده بود.

امید عباسی در تیرماه ۹۹، بدون ارایه حکم قضایی توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود.

بر اساس این گزارش، اتهام مطروحه علیه وی “همکاری با یکی از احزاب مخالف نظام” عنوان شده است.

امروز پنجشنبه ۲۲ آبان ماه ۱۳۹۹، سعید بهنمون، فعال ملی مدنی ساکن ارومیه پس از طی مراحل بازجوئی و تفهیم اتهام با تودیع وثیقه آزاد شد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، روز سه شنبه ۲۰ آبان ماه ۱۳۹۹، سعید بهنمون، فعال ملی مدنی ساکن ارومیه پس از اتمام مراحل بازجوئی و تفهیم اتهام با تودیع وثیقه ای به مبلغ ۵ میلیارد ریال تا اتمام مراحل دادرسی آزاد شد. 

یک منبع نزدیک به این فعال ملی مدنی در گفتگو با حقوق بشر در ایران ضمن اعلام خبر آزادی موقت وی اتهامات تفهیم شده به سعید بهنمون را در مراحل مقدماتی بازجوئی و بازپرسی تشویش اذهان عمومی و فعالیت تبلیغی علیه نظام عنوان کرد. 

این فعال ملی مدنی، در تاریخ ۱۷ آبان ماه ۱۳۹۹، در جریان برگزاری مراسم به مناسبت آزادسازی شهر شوشا به همراه پدر و برادرش توسط ماموران امنیتی ارومیه بازداشت و به زندان مرکزی این شهر منتقل شده بودند اما ساعاتی بعد پدر و برادر این فعال ملی مدنی آزاد شدند. 

سعید بهنمون، همچنین در تاریخ ۱۰ مهر ماه ۱۳۹۹، در جریان تجمعات اعتراضی که در ارومیه و چندی شهر دیگر بطور همزمان و در حمایت از عملیات نظامی جمهوری آذربایجان برای باز پس گیری قره باغ برگزار کرده بودند توسط ماموران امنیتی بازداشت و پس از انتقال به بازداشتگاه اداره اطلاعات ارومیه و طی مراحل بازجوئی در تاریخ ۱۱ مهر ماه ۱۳۹۹، با تودیع جواز کسب « قرار کفالت » از بازداشت آزاد شد. 

بهنمون، همچنین در جریان برگزاری تجمع اعتراضی که با هدف اعتراض به عملیات نظامی کشور ارمنستان علیه جمهوری آذربایجان در تاریخ ۲۶ تیر ماه ۱۳۹۹, در مقابل کنسولگری جمهوری آذربایجان در ارومیه برگزار شده بود توسط ماموران امنیتی بازداشت و چندی بعد با تودیع وثیقه آزاد شد. 

امروز پنجشنبه ۲۲ آبان ماه ۱۳۹۹، اداره اطلاعات سپاه در شهرستان پاوه از توابع استان کرمانشاه پس از احضار ۹ تن از شهروندان ساکن توابع این شهرستان آنها را بازداشت کرد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، روز سه شنبه ۲۰ آبان ماه ۱۳۹۹، میلاد بابایی، سمکو محمودی، بهنام ویسی، احمد بیابانی و یاسر حیدری، پنج تن از اهالی روستای زردویی از توابع بخش باینگان در شهرستان پاوه، در پس احضار به اداره اطلاعات سپاه این شهرستان جهت بازجوئی و تفهیم اتهام بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند. در همان روز هراله عزیزی، دنیا عزیزی، کوکب حیدری و فرشته بیابانی، چهار تن از زنان ساکن توابع شهرستان پاوه در پی احضار به اداره اطلاعات سپاه این شهرستان مورد بازجوئی و تهدید قرار گرفتند. 

یک منبع مطلع به کُردپا در همین زمینه گفت: ” نیروهای امنیتی این ۹ شهروند را به اتهام درگیری با نیروهای نظامی در روستای زردویی مورد احضار، بازجوئی و بازداشت قرار دادند.”

این منبع مطلع اعلام کرد: میلاد بابایی دهیار، روستای زردویی است که از سوی نیروهای امنیتی بازداشت شده است.

از مکان نگهداری و مصادیق حقوقی اتهامات این افراد تا لحظه تنظیم این گزارش اطلاعی در دسترس نیست. 

لازم به ذکر است، در تاریخ ۱۵ آبان ماه ۱۳۹۹، در پی تلاش ماموران امنیتی و انتظامی برای توقیف احشام کاسبکاران، ساکنان روستای زردویی، از توابع شهرستان پاوه، در حمایت از کولبران اعتراض کرده و مانع توقیف این حشام از سوی ماموران امنیتی شدند که این کار باعث بروز درگیری و استفاده ماموران امنیتی از شلیک هوایی شد. 

فاروق عزیزی، از اهالی شهرستان اشنویه پس از اتمام مراحل بازجویی با تودیع قرار وثیقه از بازداشتگاه اداره اطلاعات اشنویه آزاد شد. این شهروند روز دوشنبه ۵ آبان ماه پس از احضار به اداره اطلاعات این شهر بازداشت شد.

به نقل از مرکز دموکراسی و حقوق بشر کردستان، فاروق عزیزی شهروند بازداشت ‌شده‌ در اشنویه، پس از اتمام مراحل بازجویی با تودیع وثیقه از بازداشتگاه اداره‌ی اطلاعات این شهر آزاد شد.

فاروق عزیزی فرزند محمد ٣٩ ساله اهل روستای “بیمضرته” از توابع اشنویه روز دوشنبه ۵ آبان‌ ۹۹ پس از احضار به اداره‌ی اطلاعات این شهر توسط نیروهای امنیتی بازداشتشد.

از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این شهروند کماکان اطلاعی در دسترس نیست.

امروز چهارشنبه ۲۱ آبان ماه ۱۳۹۹، شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ابوالقاسم صلواتی، با صدور دادنامه ای، مرجان اسحاقی، فعال دانشجوئی را به تحمل حبس تعزیری محکوم کرد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، امروز چهارشنبه ۲۱ آبان ماه ۱۳۹۹، مرجان اسحاقی، فعال دانشجوئی و از بازداشت شدگان اعتراض دانشجوئی آبان۱۳۹۸, توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ابوالقاسم صلواتی از بابت اتهام « اجتماع و تبانی به قصد بر هم زدن امنیت ملی » به تحمل ۴ سال حبس تعلیقی و ۱ سال حبس تعزیری محکوم شد. 

این فعال دانشجوئی با انتشار متنی در صفحه شخصی خود ضمن اعلام این خبر نوشت: “حكم دادگاه بنده هم توسط قاضی صلواتی به اتهام اجتماع تبانی علیه امنیت ملی از طریق حضور در تجمعات دانشجوئی آبان ۱۳۹۸، ابلاغ شد. ۵ سال حبس که ۴سال آن تعلیق و ۱سال آن اجرایی است.”

جلسه دادگاه رسیدگی به پرونده مرجان اسحاقی، در تاریخ ۱۹ شهریور ماه ۱۳۹۹, توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ابوالقاسم صلواتی با حضور این فعال دانشجوئی و وکیل مدافع وی حجت کامفیروزی برگزار شده بود. 

این فعال دانشجوئی در تاریخ ۲۶ آبان ماه ۱۳۹۸, در جریان برگزاری تجمعات اعتراضی دانشجویان دانشگاه تهران بعد از خروج از دانشگاه توسط ماموران اطلاعات سپاه پاسداران در تهران بازداشت و پس از تحمل ۱۸ روز سلول انفرادی و بازجوئی در بند۲الف سپاه واقع در زندان اوین با اتهام اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی تفهیم اتهام و در تاریخ ۱۳ آذر ماه ۱۳۹۸ با تودیع قرار وثیقه بطور موقت از بازداشت آزاد شد. 

شبکه حقوق بشرکردستان گزارش کرده که «زینب جلالیان»، زندانی سیاسی کرد از زندان کرمانشاه به زندان یزد منتقل شده است.

به گفته یک منبع آگاه، زینب جلالیان روز ۲۰ آبان ۱۳۹۹ در یک تماس تلفنی کوتاه به خانواده‌اش اطلاع داده که او را به زندان یزد منتقل کرده‌اند و در طول مسیر مورد ضرب و شتم و توهین‌های کلامی قرار گرفته است.

انتقال مجدد زینب جلالیان در حالی صورت می‌گیرد که وضعیت جسمی او به دلیل عوارض ناشی از ابتلا به ویروس کرونا و عدم رسیدگی‌های پزشکی نامناسب است.

این زندانی سیاسی که به دلیل حبس طولانی  و شرایط سخت زندان با بیماری‌های مختلفی درگیر است، پس از ابتلای به ویروس کرونا در زندان قرچک به بیماری آسم نیز دچار شده است.

انتقال زینب جلالیان به زندان یزد چهارمین جابه‌جایی این زندانی سیاسی در شش ماه گذشته است.

این زندانی سیاسی که سیزدهمین سال حبس خود را می‌گذراند در ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۹ به طور ناگهانی ابتدا از زندان ماکو به زندان قرچک منتقل شد و پس از ۲ ماه، در حالی که به بیمار کویید–۱۹ مبتلا و با درخواست بازگشت به زندان خوی در اعتصاب غذا به سر می‌برد، به زندان کرمان انتقال یافت.

زینب جلالیان دوباره در۱ مهر ۱۳۹۹ توسط ماموران امنیتی از زندان کرمان خارج و پس از دو روز مشخص شد که به زندان کرمانشاه منتقل شده است.

جابه‌جایی مداوم این زندانی سیاسی در شرایطی صورت می‌گیرد که خانواده او ساکن آذربایجان غربی هستند و با این انتفال امکان ملاقات با او را از دست می‌دهند.

زینب جلالیان متولد ۱۳۶۱ است و از آذرماه ۱۳۸۶ با حکم حبس ابد، سنگین‌ترین حکم در میان زندانیان سیاسی زن، در زندان به سر می‌برد.

محمد خانی، مترجم، پژوهشگر و دانشجوی مقطع دکتری دانشگاه علامه طباطبائی امروز چهارشنبه ۲۱ آبان‌ماه با تودیع قرار وثیقه تا پایان مراحل دادرسی از زندان  اوین آزاد شد. آقای خانی در تاریخ ۱۰ مهرماه امسال توسط ماموران امنیتی در منزل خود بازداشت و در تاریخ ۱۸ آبان‌ماه، با پایان بازجویی‌ها از بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین به بند عمومی این زندان منتقل شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز چهارشنبه ۲۱ آبان‌ماه ۱۳۹۹، محمد خانی، مترجم، پژوهشگر و دانشجوی مقطع دکتری دانشگاه علامه طباطبائی با تودیع قرار وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی از زندان اوین آزاد شد.

محمد خانی پیشتر در تاریخ ۱۰ مهرماه توسط ماموران وزارت اطلاعات در منزل خود بازداشت و به بازداشتگاه این نهاد موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد. ماموران در حین بازداشت اقدام به تفتیش منزل وی کرده و برخی از لوازم شخصی او را ضبط کرده و با خود بردند.

وی در تاریخ ۱۸ آبان‌ماه، با پایان بازجویی‌ها از بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین به بند عمومی این زندان منتقل شد.

آقای خانی پیشتر در شعبه ۲ بازپرسی دادسرای اوین از بابت اتهامات “اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام” مورد تفهیم اتهام قرار گرفته بود.

محمد خانی، مترجم، پژوهشگر اجتماعی و دانشجوی مقطع دکتری در رشته رفاه و سیاستگذاری اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی است.

آقای خانی دی ماه سال ۹۶ برای مدتی در بازداشت نیروهای امنیتی بسر برد. وی در سال ۱۳۹۶ عضو شورای صنفی دانشگاه علامه طباطبایی نیز بود و همراه با شوراهای صنفی ۳۰ دانشگاه کشور با انتشار نامه ای سرگشاده خطاب به وزیر علوم، تحقیقات و فناوری نسبت به بازداشت دانشجویان دانشگاه های مختلف در جریان اعتراضات سراسری دیماه ۹۶ واکنش نشان داد.